Nazwa tych drzew "Theobroma cacao" pochodzi od greckich słów "theos"- bóg i "broma"- napój, czyli "napój bogów".
Około 4 wieku n.e. w kilkaset lat po upadku Olmeków, na południu dzisiejszego Meksyku, powstała potężna cywilizacja Majów a wilgotny klimat tego terytorium sprzyjał uprawie kakaowców, które rozpleniły się w cieniu tropikalnej puszczy.
Majowie jako pierwsi przyrządzili gorzki napój z ziarna kakaowego, którym delektowali się królowie i arystokraci, uświetniał też uroczystości religijne. W swoich księgach napisanych złożonym pismem hieroglificznym, podają przepisy na przyrządzanie i doprawianie napoju.
Pierwszym Europejczykiem , który poznał się na wartości azteckiej czekolady jest Hernan Cortez. Jednak za jej odkrywcę uważa się Krzysztofa Kolumba.
W połowie XVII wieku Holendrzy przenieśli sadzonki kakaowca do swoich kolonii na Jawie i Sumatrze, a potem zaczęto uprawiać je na Filipinach, Nowej Gwinei, Samoa i w Indonezji.
W początkach XIX wieku Portugalczycy przenieśli sadzonki kakaowca z Brazylii na wyspę Świętego Tomasza u wybrzeży Afryki, a potem na wyspę Fernando Po i do Afryki Zachodniej. W końcu XIX wieku Niemcy osiedlili się w Kamerunie i na Sri Lance. W ten sposób plantacje kakaowca rozprzestrzeniły się na Południowo- Wschodnią Azję. Malezja jest obecnie jednym z największych na świecie producentów kakao [3]

Analiza składników odżywczych

Czekolada gorzka w 100g dostarcza nam 558kcal, mleczna – 531kcal, a nadziewana 454kcal [2].Czekolada naturalna (gorzka i deserowa ) jest bogata w węglowodany, magnez (ważny składnik komórek, odgrywa znaczącą rolę w uwalnianiu energii z pożywienia, czekolada gorzka zawiera 165mg), żelazo (niezbędne w produkcji czerwonych krwinek i rozprowadzaniu tlenu w organizmie, 2,1mg czekolada gorzka), niacynę (wspomaga uwalnianie się energii zawartej w pokarmie, czekolada kawowa zawiera 0,69mg). Przez to, że zawiera więcej kakao a mniej tłuszczu jest mniej kaloryczna.
Czekolada zawiera również alkaloidy (substancje organiczne z roślin) a wśród nich teobrominę, która pobudza pracę nerek. Zawartość kofeiny w czekoladzie wynosi około 2,5mg (25% zawartości kofeiny w kawie) co działa stymulująco na Ośrodkowy Układ Nerwowy. Niektórzy lekarze uważają, że teobromina i kofeina sprawiają, że można się od czekolady uzależnić. Prawdopodobnie dzieje się tak za sprawą innej substancji :fenylotylamina [1].
Fenylotylamina - należy do grupy endorfin. Kiedy endorfiny przedostają się do krwiobiegu, powodują poprawę nastroju, stymulują pozytywną energię i uczucia od łagodnej szczęśliwości po euforię, stany występujące często u sportowców.
Fenylotylamina znajduje się w naszym organizmie. Jej poziom w mózgu zwiększa się np. w stanie "zakochania się" i to właśnie tłumaczyłoby uczucie ekstazy podczas zjadania dobrej czekolady.

O czekoladzie można powiedzieć, że jest "roślinnym Prozakiem", gdyż ma właściwości uspokajające i poprawia nastrój.
Flawonoidy - to ważna klasa związków chemicznych, którymi dosłownie zapchane są ziarna kakao. Związki te znajdziemy również w jabłkach, migdałach, winogronach, winie, herbacie, kukurydzy, orzeszkach ziemnych i truskawkach. Nigdzie jednak nie ma ich tyle, ile w ziarnach kakao.
Z przeprowadzonych doświadczeń wynika, że flawonoidy zawarte w czekoladzie:
- hamują proces utleniania tzw. złego cholesterolu, związku, który uznawany jest za jeden z najważniejszych sprawców miażdżycy naczyń krwionośnych,
- wpływają na produkcję prostaglandyn biorących udział w odpowiedzi organizmu na procesy zapalne,
- modyfikują syntezę tlenku azotu, intensywnie badanego czynnika regulującego skurcze mięśni i naczyń,
- pilnują, by tzw. płytki krwi nie zlepiały się ze sobą [3].

Afrodyzjak?

Mimo, że czekolada nie zawiera substancji działających jak afrodyzjaki, to jednak w reklamie czyni się niedwuznaczne aluzje do jej zmysłowości i seksualności.
Casanowa uważał,że jest ona "eliksirem miłości" i pijał ją zamiast szampana. Wiara w tę moc czekolady znalazła swój wyraz w słynnym afrodyzjaku zwanym "hiszpańską muchą", którego jednym ze składników jest właśnie czekolada. Legenda głosi, że markiz de Sade podawał swoim gościom podczas balów "hiszpańską muchę" oraz czekoladę, ku podniesieniu nastrojów. Badania przeprowadzone przez ARISE (Stowarzyszenie Badań w Dziedzinie Nauki o Przyjemnościach) dowodzą, że rozkosze spożywania czekolady mają źródło w czysto chemicznych procesach zachodzących w układzie nerwowym.

Charakterystyka amatorów czekolady

Wg Langham`a amatorzy:

• czarnej czekolady - to ludzie myślący perspektywicznie,
• czekolady nadziewanej masą kawową - niecierpliwi,
• z pomarańczowym na-dzieniem - świetnie sprawdzają się w nadzwyczajnych sytuacjach,
• czekolady z nadzieniem toffi - zmysłowi,
• brazylijskich orzechów w czekoladzie - to osoby stylowe i kulturalne,
• migdałów w czekoladzie - myślą szybko i lubią eksperymenty,
• czekolady mlecznej - to osoby romantyczne i skłonne do nostalgii,
• białej czekolady - są niezdecydowani,
• gorzkiej czekolady - lubią rzeczy dobrej jakości.

Wybór kształtu czekoladki pozwala ogólnie zakwalifikować osobę do którejś z podstawowych kategorii psychologicznych.

• Trójkątne - wybierają egoiści lubiący znajdować się w centrum wydarzeń i odznaczający się małą wrażliwością na uczucia innych,
• kwadratowe - osoby uczciwe, na których można polegać,
• w kształcie diamentów - ci, którzy lubią być rozpieszczani [3].

Literatura:

[1] Formella B., „Pozytywny wpływ żywienia na nastrój”, 2004
[2] Wartość odżywcza wybranych produktów spożywczych i typowych potraw, Warszawa, Wydawnictwo lekarskie PZWL, 1997.
[3] www terravita pl